02188218551 [email protected]

این اطلاعات براساس سیستم های مرحله بندی AJCC  قبل از ۲۰۱۸ است که اساساً براساس اندازه تومور و وضعیت غدد لنفاوی بود. از آنجا که سیستم مرحله بندی به روز شده برای سرطان پستان اکنون شامل گیرنده های استروژن (ER) ، گیرنده پروژسترون (PR) و وضعیت HER2 نیز می شود ، مراحل ممکن است بالاتر یا پایین تر از سیستم های مرحله بندی قبلی باشد. اینکه آیا با این سیستم مرحله بندی جدید استراتژی های درمانی تغییر خواهند کرد یا خیر هنوز مشخص نشده است. شما باید مرحله و گزینه های درمانی خود را با پزشک در میان بگذارید.

دکتر احسان کرباسی (بورد تخصصی رادیوتراپی)

انکولوژی _ پرتودرمانی (از دانشگاه علوم پزشکی تهران)

۰۹۲۱۲۵۴۲۰۸۲

۰۲۱۸۸۶۲۷۴۲۰

تشخیص سرطان سینه در منزل

مرحله (میزان) سرطان پستان عامل مهمی در تصمیم گیری درباره گزینه های درمانی شما است. به طور کلی ، هرچه سرطان پستان شیوع بیشتری پیدا کرده باشد ، احتمالاً به درمان بیشتری نیاز خواهید داشت. اما عوامل دیگر نیز می توانند مهم باشند ، مانند:

  • اینکه سلول های سرطانی حاوی گیرنده های هورمونی باشند (یعنی اگر سرطان ER مثبت یا PR مثبت باشد)
  • اینکه سلول های سرطانی مقادیر زیادی پروتئین HER2 داشته باشند (یعنی اگر سرطان HER2 مثبت باشد)
  • سلامت عمومی و ترجیحات فردی شما
  • اینکه دوران یائسگی را گذرانده اید یا خیر
  • سرعت رشد سرطان (اندازه گیری بر اساس درجه یا سایر مقادیر)

با پزشک متخصص در مورد اینکه این عوامل چگونه می توانند گزینه های درمانی شما را تحت تأثیر قرار دهند مشورت کنید.

 

مرحله ۰

مرحله صفر سرطان سینه

مرحله صفر به این معنی است که سرطان محدود به داخل مجرای شیر و غیر تهاجمی است. درمان این تومور غیر تهاجمی پستان غالباً با درمان سرطان پستان تهاجمی متفاوت است.

کارسینوم داکتال درجا (DCIS) مرحله صفر تومور پستان است.

کارسینوم لوبولار درجا (LCIS) نیز قبلاً در مرحله ۰ طبقه بندی می شد ، اما تغییر کرده است زیرا این مورد سرطان نیست. با این حال ، هنوز هم این مورد نشان دهنده خطر بالاتر سرطان پستان است.

 

گزینه های درمان کارسینوم مجاری درجا (DCIS)

کارسینوم داکتال درجا (DCIS) به این معنی است که سلول هایی که مجاری شیری پستان را می پوشانند ، به سرطان تبدیل شده اند ، اما به بافت پستان اطراف گسترش پیدا نکرده اند.

کارسینوم مجاری درجا ، سرطان پستان غیر تهاجمی یا پیش تهاجمی محسوب می شود. کارسینوم مجاری درجا نمی تواند به خارج از پستان گسترش یابد ، اما همچنان باید درمان شود زیرا گاهی اوقات می تواند به سرطان پستان مهاجم تبدیل شود (که می تواند گسترش نیز یابد).

در بیشتر موارد ، یک زن مبتلا به کارسینوم داکتال درجا می تواند بین جراحی حفظ پستان (BCS) و ماستکتومی ساده یکی را انتخاب کند. اما بعضی اوقات ممکن است ماستکتومی گزینه بهتری باشد.

جراحی حفظ پستان (BCS)

مراحل سرطان سینه

در جراحی حفظ پستان (BCS) ، جراح تومور و مقدار کمی از بافت طبیعی پستان در اطراف آن را بر می دارد. برداشتن غدد لنفاوی همیشه در کنار جراحی حفظ پستان مورد نیاز نیست ، اما اگر پزشک تشخیص دهد ناحیه مجاری شیری نیز ممکن است حاوی سرطان تهاجمی باشد ، ممکن است این کار را انجام دهد. احتمال اینکه ناحیه ای از مجاری شیری حاوی سرطان تهاجمی باشد با اندازه تومور و سرعت رشد سرطان افزایش می یابد. اگر گره های لنفاوی برداشته شوند ، معمولاً تحت عنوان بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان (SLNB) انجام می شود.

اگر جراحی حفظ پستان انجام شود ، معمولاً با پرتو درمانی دنبال می شود. این امر احتمال بازگشت سرطان در همان پستان را کاهش می دهد. جراحی حفظ پستان بدون پرتو درمانی ، درمان استانداردی نیست ، اما ممکن است برای برخی از خانم ها که کارسینوم داکتال درجا درجه پایین دارند که با جراحی برداشته می شوند ، یک گزینه باشد.

ماستکتومی

درمان سرطان سینه بدخیم

اگر ناحیه کارسینوم داکتال درجا بسیار بزرگ باشد ، اگر پستان دارای چندین ناحیه جداگانه از کارسینوم داکتال درجا باشد ، یا اگر جراحی حفظ پستان نتواند کارسینوم داکتال درجا را به طور کامل از بین ببرد ، ممکن است نیاز به ماستکتومی ساده (برداشتن کل پستان) باشد. بسیاری از پزشکان بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان را همراه با ماستکتومی انجام می دهند. این به این دلیل است که اگر ناحیه ای از سرطان تهاجمی در بافت خارج شده در طی ماستکتومی پیدا شود ، پزشک بعداً قادر به بازگشت و انجام بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان نخواهد بود و بنابراین ممکن است مجبور به تشریح کامل غدد لنفاوی زیر بغل (ALND) شود.

خانم هایی که تحت عمل جراحی ماستکتومی قرار می گیرند ، معمولاً به پرتودرمانی احتیاج ندارند و ممکن است بلافاصله یا دیرتر جراحی ترمیم پستان را انجام دهند.

هورمون درمانی بعد از جراحی

شکل توده سرطان سینه

اگر کارسینوم داکتال درجا ، گیرنده هورمونی مثبت (استروژن یا پروژسترون) باشد ، درمان با تاموکسیفن (برای همه زنان) یا یک مهار کننده آروماتاز ​​(برای زنانی که یائسه شده اند) به مدت ۵ سال پس از جراحی می تواند خطر ابتلا به کارسینوم داکتال درجا یا سرطان پستان تهاجمی دیگر در هر دو را کاهش دهد. اگر کارسینوم داکتال درجا گیرنده هورمونی مثبت دارید ، دلایل موافق و مخالف هورمون درمانی را با تیم پزشکی خود در میان بگذارید.

 

مراحل I-III

استیج سرطان سینه

درمان مراحل ۱ تا ۳ سرطان پستان معمولاً شامل جراحی و پرتو درمانی است که غالباً با شیمی درمانی یا سایر درمان های دارویی یا قبل از جراحی (نئوآدجوانت) یا بعد از جراحی (آدجوانت یا کمکی) انجام می شود.

  • مرحله I: این نوع سرطان های پستان هنوز نسبتاً کوچک هستند و یا به غدد لنفاوی گسترش نیافته اند و یا فقط یک منطقه کوچک از سرطان در غدد لنفاوی نگهبان (اولین گره لنفاوی که احتمالا سرطان به آن گسترش می یابد) گسترش یافته است.
  • مرحله II: این نوع سرطان های پستان بزرگتر از سرطان های مرحله یک هستند و یا به چند غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته اند.
  • مرحله III: این نوع تومورها بزرگتر هستند یا در حال گسترش در بافت های مجاور (پوست بالای پستان یا عضله زیر آن) هستند ، یا به بسیاری از غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته اند.

 

گزینه های درمان سرطان پستان در مراحل ۱ تا ۳

مرحله (میزان) سرطان پستان عامل مهمی در تصمیم گیری در درمان شما به شمار می رود.

اکثر زنان مبتلا به سرطان پستان در مراحل I ، II یا III تحت عمل جراحی قرار می گیرند که اغلب تحت پرتودرمانی انجام می شود. بسیاری از زنان نیز نوعی درمان دارویی دریافت می کنند. به طور کلی ، هرچه سرطان پستان شیوع بیشتری داشته باشد ، احتمالاً به درمان بیشتری نیاز خواهید داشت. اما گزینه های درمانی شما تحت تأثیر ترجیحات و سایر اطلاعات در مورد سرطان پستان تان قرار دارد ، مانند:

  • اینکه سلول های سرطانی حاوی گیرنده های هورمونی باشند (یعنی اگر سرطان ER مثبت یا PR مثبت باشد)
  • اینکه سلول های سرطانی مقادیر زیادی پروتئین HER2 داشته باشند (یعنی اگر سرطان HER2 مثبت باشد)
  • سلامت عمومی و ترجیحات فردی شما
  • اینکه دوران یائسگی را گذرانده اید یا خیر
  • سرعت رشد سرطان (اندازه گیری بر اساس درجه یا سایر مقادیر)

با پزشک متخصص در مورد اینکه این عوامل چگونه می توانند گزینه های درمانی شما را تحت تأثیر قرار دهند مشورت کنید.

 

درمان مرحله اول سرطان پستان

این سرطان های پستان هنوز نسبتاً کوچک هستند و یا به غدد لنفاوی گسترش نیافته اند و یا فقط به یک ناحیه کوچک در غدد لنفاوی نگهبان (اولین گره لنفاوی که احتمال سرطان به آن گسترش می یابد) گسترش یافته اند.

درمان موضعی (جراحی و پرتو درمانی)

مراحل انجام پرتو درمانی

جراحی ، درمان اصلی سرطان پستان در مرحله اول است. این نوع سرطان را می توان با جراحی حفظ پستان (BCS ؛ گاهی اوقات لامپکتومی یا ماستکتومی جزئی) یا ماستکتومی درمان کرد. گره های لنفاوی مجاور نیز باید با نمونه برداری از غدد لنفاوی نگهبان (SLNB) یا تشریح غدد لنفاوی زیر بغل (ALND) بررسی شوند.

در برخی موارد ، جراحی ترمیم پستان می تواند همزمان با جراحی برای برداشتن سرطان انجام شود. اما اگر بعد از جراحی به پرتودرمانی احتیاج دارید ، بهتر است تا اتمام پرتو درمانی صبر کنید.

اگر جراحی حفظ پستان انجام شود ، پرتودرمانی معمولاً پس از جراحی انجام می شود تا احتمال بازگشت سرطان در پستان کاهش یابد و همچنین به بیمار کمک کند تا عمر طولانی تری داشته باشند.

پرتودرمانی در زنان بالای ۷۰ سال همچنان احتمال بازگشت سرطان را کاهش می دهد ، اما نشان داده نشده است که به آنها کمک می کند تا عمر طولانی تری داشته باشند.

اگر ماستکتومی انجام شود ، به احتمال زیاد به پرتودرمانی نیاز نیست ، اما ممکن است بسته به جزئیات سرطان خاص شما انجام شود. در صورت نیاز به پرتودرمانی باید با پزشک خود مشورت کنید. وی ممکن است شما را برای ارزیابی به دکتری که در زمینه پرتو (یک انکولوژیست پرتوی) متخصص است بفرستند.

درمان سیستمیک نئوادجوانت و آدجوانت (شیمی درمانی و سایر داروها)

فاصله بین جلسات شیمی درمانی

برای زنانی که دارای سرطان پستان گیرنده هورمون مثبت (ER مثبت یا PR مثبت) هستند ، بیشتر پزشکان هورمون درمانی (تاموکسیفن یا یک مهار کننده آروماتاز ​​یا یکی پس از دیگری) به عنوان درمان کمکی (آدجوانت) توصیه می کنند ، حال مهم نیست که تومور چقدر کوچک است. زنان با تومورهای بزرگتر از ۰.۵ سانتی متر (در حدود ¼ اینچ) ممکن است به میزان بیشتری از این روش بهره مند شوند. هورمون درمانی به طور معمول حداقل برای ۵ سال انجام می شود.

اگر تومور بزرگتر از ۱ سانتی متر (حدود ½ اینچ) باشد ، گاهی شیمی درمانی بعد از جراحی (شیمی درمانی کمکی یا آدجوانت) توصیه می شود. سن یک خانم ممکن است در هنگام تصمیم گیری در مورد پیشنهاد شیمی درمانی در نظر گرفته شود یا نشود. بعضی از پزشکان ممکن است شیمی درمانی را برای تومورهای کوچکتر نیز پیشنهاد دهند ، خصوصاً اگر دارای هر نوع ویژگی نامطلوبی باشند (سرطانی که سریع رشد می کند ؛ گیرنده هورمونی منفی ، HER2 مثبت است ؛ یا نمره بالایی در صفحه ژنی مانند Oncotype DX دارند).

پس از جراحی ، برخی از زنان مبتلا به سرطان HER2 مثبت تا ۱ سال تحت درمان با تراستوزوماب قرار می گیرند.

بسیاری از زنان مبتلا به سرطان های HER2 مثبت تا ۱ سال تحت درمان با تراستوزوماب و به دنبال آن جراحی و تراستوزوماب بیشتر قرار می گیرند. اگر بعد از درمان نئوادجوانت ، باقیمانده سرطان در حین جراحی پیدا شود ، ممکن است تراستوزوماب به داروی دیگری به نام آدو تراستوزوماب امتانسین تغییر یابد که هر ۳ هفته برای ۱۳ دوز تجویز می شود. اگر سرطان گیرنده هورمون مثبت در غدد لنفاوی یافت شود ، ممکن است پزشک یک سال تراستوزوماب را توصیه کند و به دنبال آن درمان اضافی با یک داروی خوراکی به نام نراتینیب به مدت ۱ سال انجام شود.

 

درمان مرحله دوم سرطان پستان

این سرطان های پستان بزرگتر از سرطان های مرحله یک هستند و یا به چند غدد لنفاوی مجاور گسترش یافته اند.

درمان موضعی (جراحی و پرتو درمانی)

عمل برداشتن سینه

جراحی لامپکتومی

سرطان های مرحله دو یا با جراحی حفظ پستان (BCS ؛ گاهی اوقات لامپکتومی یا ماستکتومی جزیی نامیده می شوند) یا با ماستکتومی درمان می شوند. گره های لنفاوی مجاور نیز  با بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان (SLNB) یا تشریح غدد لنفاوی زیر بغل (ALND) بررسی می شوند.

زنانی که جراحی حفظ پستان انجام می دهند ، پس از جراحی ، تحت پرتو درمانی قرار می گیرند. زنانی که تحت عمل جراحی ماستکتومی قرار می گیرند نیز در صورت مشاهده سرطان در غدد لنفاوی ، معمولاً تحت پرتو درمانی قرار می گیرند. برخی از بیماران که بیوپسی غدد لنفاوی نگهبان انجام داده و در چند غدد لنفاوی آنها سرطان را نشان می دهد ممکن است بقیه غدد لنفاوی آنها برداشته نشود تا سرطان بیشتری بررسی شود. در این بیماران ، ممکن است پرتودرمانی به عنوان یک گزینه درمانی بعد از ماستکتومی مورد بحث قرار گیرد.

اگر در ابتدای مرحله دوم سرطان پستان تشخیص داده شد و قبل از جراحی ، درمانی مانند شیمی درمانی یا هورمون درمانی به شما داده شد ، در صورت مشاهده سرطان در غدد لنفاوی در زمان انجام ماستکتومی ، پرتو درمانی نیز توصیه می شود. پزشکی که در زمینه اشعه تخصص دارد ، به نام انکولوژیست پرتوی ، ممکن است پرونده شما را بررسی کند تا در مورد اینکه آیا اشعه برای شما مفید است یا خیر نظر دهد.

اگر بعد از جراحی به شیمی درمانی نیز احتیاج باشد ، پرتودرمانی تا زمان انجام شیمی درمانی به تأخیر می افتد.

در برخی موارد ، می توان جراحی ترمیم پستان را در حین جراحی برای از بین بردن سرطان انجام داد. اما اگر بعد از جراحی به پرتودرمانی احتیاج دارید ، بهتر است تا اتمام پرتودرمانی صبر کنید.

درمان سیستمیک نئوادجوانت و آدجوانت (شیمی درمانی و سایر داروها)

درمان سیستمیک برای برخی از زنان مبتلا به سرطان پستان مرحله دو توصیه می شود. برخی از روش های درمانی سیستمیک قبل از جراحی (نئوادجوانت درمانی) و برخی دیگر بعد از جراحی (آدجوانت درمانی) انجام می شود. درمان های نئوادجوانت اغلب گزینه مناسبی برای زنان با تومورهای بزرگ است ، زیرا آنها می توانند تومور را قبل از جراحی کوچک کنند. اما این امر موجب افزایش نرخ بقا نمی شود. در بعضی موارد ، درمان سیستمیک قبل از جراحی شروع می شود و پس از جراحی نیز ادامه می یابد.

برای کمک به تصمیم گیری در مورد اینکه کدام یک از زنان در مرحله دوم سرطان گیرنده هورمونی مثبت یا سرطان پستان منفی Her2 از شیمی درمانی بهره مند می شوند ، ممکن است آزمایش پانل ژنی مانند Oncotype DX بر روی نمونه تومور انجام شود.

داروهای مورد استفاده به سن زن و همچنین نتایج آزمایش تومور از جمله وضعیت گیرنده های هورمونی و وضعیت HER2 بستگی دارد. درمان ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • شیمی درمانی: شیمی می تواند قبل یا بعد از جراحی تجویز شود.
  • داروهای هدفمند HER2: برای افراد مبتلا به سرطان های HER2 مثبت ، برخی از آنها توسط شیمی درمانی کمکی با تراستوزوماب با یا بدون پرتوزوماب تا ۱ سال تحت درمان قرار می گیرند. بسیاری از زنان مبتلا به سرطان های HER2 مثبت ابتدا با تراستوزوماب (همراه پرتوزوماب یا بدون آن) و سپس جراحی و سپس تراستوزوماب بیشتر (همراه پرتوزوماب یا بدون آن) تا یک سال تحت درمان قرار می گیرند. اگر بعد از درمان نئوادجوانت ، سرطان باقیمانده ای در زمان جراحی یافت شود ، ممکن است تراستوزوماب به داروی دیگری به نام آدو تراستوزوماب امتانسین تغییر یابد که هر ۳ هفته برای ۱۳ دوز تجویز می شود. برای افراد مبتلا به سرطانی که گیرنده هورمونی مثبت دارند ، سرطان در غدد لنفاوی یافت می شود و ۱ سال مصرف تراستوزوماب را به پایان رسانده اند ، پزشک ممکن است ادامه درمان را با یک داروی خوراکی به نام نراتینیب به مدت ۱ سال توصیه کند.
  • هورمون درمانی: اگر سرطان گیرنده هورمونی مثبت باشد ، به طور معمول از هورمون درمانی (تاموکسیفن ، یک مهار کننده آروماتاز ​​یا یکی به دنبال دیگری) استفاده می شود. هورمون درمانی را می توان قبل از جراحی شروع کرد ، اما چون حداقل ۵ سال ادامه دارد ، لازم است بعد از جراحی نیز تجویز شود.

ادامه مطلب >>> درمان مرحله سوم و چهارم سرطان پستان