02188218551 [email protected]
۸ جلسه شیمی درمانی

شیمی درمانی

در شیمی درمانی برای سرطان سینه از داروهایی به منظور مورد هدف قرار دادن و تخریب سلول های سرطانی پستان استفاده می شود. این داروها معمولاً به صورت قرص بوده یا مستقیماً از طریق سوزن به داخل ورید وارد می شوند.

راهنمای خودآزمایی سرطان سینه

در کنار سایر روش های درمانی مانند جراحی ، پرتودرمانی یا هورمون درمانی ، شیمی تراپی برای سرطان سینه به طور مکرر استفاده می شود. دریافت شیمی درمانی برای سرطان پستان ممکن است شانس بهبودی را افزایش دهد ، خطر بازگشت سرطان را کاهش دهد ، علائم ناشی از سرطان را کاهش دهد یا به افراد سرطانی کمک کند تا با کیفیت زندگی بهتر ، عمر طولانی تری داشته باشند.

اگر سرطان عود کرده یا گسترش یافته باشد ، شیمی تراپی می تواند سرطان سینه را کنترل کند تا به شما در طول عمر بیشتر کمک کند. همچنین می تواند به کاهش علائم سرطان کمک کند.

با این حال، شیمی درمانی برای سرطان سینه همچنین چندین عوارض جانبی نیز به همراه دارد که برخی موقتی و خفیف و برخی دیگر جدی تر یا دائمی هستند. پزشک می تواند در این تصمیم گیری به شما کمک کند که آیا شیمی درمانی برای سرطان سینه انتخاب خوبی برای شما به شمار می رود یا خیر.

در ادامه این مطلب بیشتر به شرح آنچه که باید درباره شیمی تراپی برای سرطان سینه بدانید، شرح داده ایم. تمامی مطالب برگرفته از مایوکلینیک، بزرگترین و معتبرترین مرجع پزشکی است.

 

چرا شیمی درمانی انجام می شود؟

فاصله بین جلسات شیمی درمانی

شیمی درمانی برای سرطان سینه ممکن است در موارد زیر انجام شود:

شیمی درمانی بعد از جراحی برای سرطان اولیه پستان

پس از جراحی برداشتن تومور از پستان ، پزشک ممکن است شیمی درمانی را برای از بین بردن سلول های سرطانی شناسایی نشده و کاهش خطر عود مجدد سرطان توصیه کند. این روش به عنوان شیمی تراپی کمکی یا درمان ادجوانت (adjuvant) شناخته می شود.

اگر در معرض خطر عود مجدد سرطان یا گسترش آن به سایر قسمت های بدن (متاستاز کردن) هستید ، ممکن است شیمی درمانی کمکی را به شما توصیه کنند ، حتی اگر هیچ شواهدی دال بر سرطان بعد از جراحی وجود نداشته باشد. اگر سلول های سرطانی در غدد لنفاوی نزدیک پستان همراه با تومور پیدا شوند ، ممکن است در معرض خطر بیشتری برای متاستاز باشید.

در صورتی که شیمی درمانی کمکی را در نظر می گیرید ، از پزشک خود در مورد این که شیمی تراپی تا چه اندازه احتمال بازگشت سرطان را کاهش می دهد، سوال کنید. شما و پزشک تان می توانید این کاهش خطر را در برابر عوارض جانبی شیمی درمانی بسنجید. همچنین با پزشک خود در مورد گزینه های دیگر ، مانند درمان انسداد هورمون ، که ممکن است در شرایط شما موثر باشد صحبت کنید.

جهت مشاوره رایگان سرطان کلیک کنید.

شیمی درمانی قبل از عمل جراحی در اوایل سرطان پستان

گاهی اوقات شیمی درمانی قبل از عمل جراحی (نئوادجوانت تراپی) به منظور کوچک شدن تومورهای بزرگتر انجام می شود. این درمان ممکن است:

  • بهترین فرصت را برای برداشتن کامل تومور به جراح بدهید
  • جراح را قادر می سازد تا فقط تومور را بردارد ، نه کل پستان را
  • شدت بیماری را در غدد لنفاوی کاهش می دهد ، بنابراین امکان جراحی غده لنفاوی کمتر تهاجمی فراهم می شود
  • احتمال بازگشت سرطان را کاهش می دهد
  • ارزیابی پاسخ تومور به درمان را فعال می کند که به روشن شدن پیش آگهی و انتخاب بهترین داروی شیمی درمانی کمک می کند

درمان نئوادجوانت اغلب در موارد زیر استفاده می شود:

  • سرطان التهابی پستان
  • سرطان پستان با HER2 مثبت
  • سرطان های پستان سه گانه منفی
  • تومورهای گرید بالا
  • سرطان هایی که به غدد لنفاوی گسترش یافته اند
  • تومورهای بزرگتر

شیمی درمانی پیشگیری از سرطان

داروهای پیشگیرانه (معروف به شیمی پیشگیری) خطر ابتلا به سرطان پستان را در زنان دارای خطر بالای بیماری کاهش می دهد. این داروها معمولاً شامل داروهای مسدود کننده استروژن ، مانند تعدیل کننده های گیرنده استروژن و مهارکننده های آروماتاز ​​هستند. این داروها خطر عوارض جانبی را به همراه دارند ، بنابراین پزشکان این داروها را برای زنانی که خطر بالایی از سرطان پستان دارند ، توصیه می کنند. درباره مزایا و خطرات شیمی تراپی پیشگیری از سرطان با پزشک خود مشورت کنید.

شیمی درمانی برای سرطان سینه بدخیم و پیشرفته

اگر سرطان پستان به سایر قسمت های بدن شما سرایت کرده است و جراحی گزینه مناسبی برای شما نیست ، می توان از شیمی درمانی به عنوان درمان اصلی استفاده کرد. این روش ممکن است در ترکیب با درمان هدفمند مورد استفاده قرار گیرد.

به طور کلی هدف اصلی شیمی تراپی برای سرطان پیشرفته پستان، بیشتر بر مبنای بهبود کیفیت و طول عمر است تا درمان بیماری.

 

خطرات شیمی درمان برای سرطان سینه

عوارض شیمی درمانی

ریزش مو در سرطان سینه

داروهای شیمی درمانی به سراسر بدن منتقل می شوند. عوارض جانبی، به داروهایی که دریافت می کنید و واکنش شما نسبت به آنها بستگی دارد. عوارض جانبی ممکن است در طول دوره درمان بدتر شوند. بیشتر این عوارض موقتی هستند و پس از پایان درمان از بین می روند. در برخی موارد ، شیمی تراپی می تواند اثرات طولانی مدت یا دائمی به همراه داشته باشد.

عوارض جانبی کوتاه مدت

عوارض جانبی کوتاه مدت شیمی درمان شامل موارد زیر است:

  • ریزش مو
  • خستگی
  • از دست دادن اشتها
  • تهوع و استفراغ
  • یبوست یا اسهال
  • زخم های دهان
  • تغییرات پوستی و ناخن
  • افزایش خطر ابتلا به عفونت (به دلیل کاهش تعداد گلبول های سفید خون که به مقابله با عفونت کمک می کنند)
  • آسیب عصبی (نوروپاتی)
  • مشکلاتی در عملکرد شناختی که بر حافظه و تمرکز تأثیر می گذارد

پزشک می تواند برای کمک به کاهش حالت تهوع و استفراغ ناشی از شیمی درمانی داروهایی را برای شما تجویز کند. همچنین می توانید با پزشک و پرستار شیمی تراپی خود در مورد اقداماتی که می توانید برای به حداقل رساندن عوارض جانبی انجام دهید مشورت کنید.

اگر شیمی درمانی به سلول های خونی شما که درگیر عفونت هستند آسیب می رساند ، پزشک می تواند دوز داروهای شما را تغییر دهد یا داروهایی را برای تان تجویز کند که مغز استخوان تان را با سرعت بیشتری بهبود بخشد.

عوارض جانبی طولانی مدت

برخی از داروهای شیمی درمانی برای سرطان پستان می توانند عوارض جانبی طولانی مدت ایجاد کنند ، از جمله:

  • ناباروری. یک عارضه جانبی احتمالی که ممکن است از بین نرود ، ناباروری است. برخی از داروهای ضد سرطان به تخمدان آسیب می رسانند. این عارضه ممکن است علائم یائسگی مانند گر گرفتگی و خشکی واژن را ایجاد کند. دوره های قاعدگی ممکن است نامنظم شده یا متوقف شوند (آمنوره). اگر تخمک گذاری متوقف شود ، بارداری غیرممکن می شود. بسته به سن شما ، شیمی تراپی ممکن است باعث یائسگی زودرس دائمی شود. در مورد خطر یائسگی دائمی و عواقب آن با پزشک خود مشورت کنید. اگر قاعدگی تان ادامه پیدا کرد ، ممکن است حتی در طول درمان نیز بتوانید باردار شوید. اما از آنجا که اثرات شیمی درمانی برای جنین خطرناک است ، بهتر است قبل از شروع درمان با پزشک خود در مورد گزینه های جلوگیری از بارداری صحبت کنید.
  • کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان. زنانی که به دلیل شیمی درمانی، یائسگی زودرس را تجربه می کنند ، ممکن است در معرض خطر کاهش تراکم استخوان و پوکی استخوان باشند. به طور کلی توصیه می شود که این زنان آزمایش های دوره ای تراکم استخوان و احتمالاً روش های درمانی برای جلوگیری از تحلیل رفتن بیشتر استخوان را دنبال کنند.
  • آسیب قلبی. شیمی درمانی خطر کمی برای تضعیف عضله قلب و ایجاد سایر مشکلات قلبی را به همراه دارد.
  • سرطان خون. به ندرت شیمی درمانی برای سرطان سینه می تواند باعث ایجاد یک سرطان ثانویه مانند سرطان سلول های خونی (لوسمی)، چندین سال پس از شیمی تراپی شود.

سایر عوارض جانبی

احساس ترس ، غم و انزوا می تواند عوارض جانبی دیگر شیمی درمانی، چه در حین درمان و چه پس از آن باشد. در طی شیمی درمانی ، شما مرتباً با انکولوژیست ها و پرستاران در تماس خواهید بود و از آنها پشتیبانی می گیرید. همه افراد درگیر در برنامه درمان شما در حال رسیدن به یک هدف هستند: تکمیل درمان با بهترین نتیجه ممکن.

حتما مشورت با یک متخصص بهداشت روان مختص افراد سرطانی را در برنامه خود قرار دهید. همچنین ممکن است صحبت کردن با فردی که در شرایط یکسان شما بوده نیز بسیار موثر باشد. بدین منظور می توانید به شکل حضوری یا آنلاین عضو یک گروه از درمان شدگان و نجات یافتگان سرطان سینه شوید.

جهت دریافت مشاوره رایگان سرطان کلیک کنید.

 

آمادگی برای شیمی درمانی

درمان نئوادجوانت

شیمی درمانی پیشگیری از سرطان

ارزیابی مزایای بالقوه شیمی درمانی

شیمی درمانی برای سرطان سینه ممکن است در همه افراد موثر نباشد. پزشک شما برخی فاکتورها را برای تعیین اینکه آیا شیمی درمانی برای شما مفید است یا خیر ، در نظر می گیرد. هرچه خطر عود یا متاستاز بیشتر باشد ، احتمال انتخاب شیمی درمانی بیشتر خواهد بود. در بعضی موارد ، خود ویژگی های سرطان پستان ممکن است سایر درمان های مفید تر و کمتر تهاجمی را تعیین کند ، مانند غدد درون ریز درمانی (هورمون درمانی) با داروهای مسدود کننده استروژن.

اهداف و ترجیحات درمانی خود را با پزشک تان در میان بگذارید. عواملی که معمولاً در نظر گرفته می شوند عبارتند از:

  • اندازه و گرید تومور. هرچه تومور بزرگتر و درجه آن بالاتر باشد ، احتمال سلول های سرطانی سرگردان بیشتر است و احتمالاً پزشک شیمی درمانی را توصیه می کند.
  • وضعیت گره لنفاوی. سلول های سرطانی پستان که در حین یا قبل از عمل جراحی در غدد لنفاوی شما یافت می شوند ، خطر بالاتر عود را نشان می دهند. در این صورت پزشک احتمالا توصیه به شیمی درمانی می کند.
  • مشخصات ژنتیکی. برای انواع خاصی از سرطان پستان مانند گیرنده های هورمونی مثبت سرطان پستان ، پزشکان ممکن است آزمایش ژنتیکی بافت تومور را انجام دهند تا از آرایش ژنتیکی سرطان پستان خاص شما مطلع شوند. این آزمایشات معروف به Oncotype DX ، Prosigna و MammaPrint ممکن است به پیش بینی خطر عود و واکنش سرطان پستان به شیمی تراپی کمک کند. این آزمایشات می تواند به ویژه در کمک به شما و پزشک در تشخیص اینکه شیمی درمانی ضروری است یا فقط به درمان های انسدادی هورمون نیاز دارید ، مفید واقع شود. این آزمایشات در حال حاضر در مورد سرطان هایی که به هورمون حساس نیستند اعمال نمی شود.
  • سن. برخی مطالعات نشان می دهد که سرطان سینه ای که در سنین جوانی اتفاق می افتد نسبت به سرطان سینه ای که در سنین بالا ایجاد می شود تهاجمی تر است. بنابراین پزشکان ممکن است در هنگام درمان مواردی که در سنین پایین تر تشخیص داده می شوند ، شیمی درمانی ادجوانت را انتخاب کنند تا احتمال بازگشت سرطان کاهش یابد.
  • درمان های قبلی. این که آیا شما قبلاً شیمی درمانی کرده اید یا خیر ، ممکن است بر برنامه درمانی فعلی شما تأثیر بگذارد.
  • سلامت عمومی و سایر مشکلات پزشکی شما. سلامت کلی شما ممکن است بر توانایی تان در تحمل عوارض جانبی شیمی درمانی تأثیر بگذارد. برخی مشکلات ، مانند بیماری های قلبی یا دیابت ، ممکن است بر روی انتخاب داروها برای شیمی درمانی تأثیر بگذارد.
  • وضعیت هورمونی. اگر سرطان سینه شما به هورمون های استروژن و پروژسترون حساس باشد ، هورمون درمانی با مسدود کننده های استروژن می تواند گزینه بهتری برای درمان ادجوانت باشد. نام داروهای شیمی درمانی سرطان سینه در این روش عبارتند از داروهایی مانند تاموکسیفن ، قرصی که باید حدود ۵ سال روزانه مصرف شود ، یا بازدارنده های آروماتاز ​​، مانند آناستروزول (Arimidex) ، لتروزول (Femara) و اگزمستان (Aromasin). این داروها ممکن است علاوه بر شیمی درمانی در نظر گرفته شوند. پزشک تان ممکن است به شما توصیه کند بعد از اتمام شیمی درمانی یا پرتودرمانی مصرف این داروها را شروع کنید.
  • وضعیت اگر سرطان پستان شما بیش از حد پروتئین تقویت کننده رشد معروف به HER2 را تولید کند ، ممکن است پزشک ، شیمی درمانی و داروهایی را که به طور خاص این پروتئین را هدف قرار می دهند ، توصیه کند. اینها شامل تراستوزوماب (هرسپتین) ، پرتوزوماب (پرجتا) ، لاپاتینیب (Tykerb) و سایر موارد هستند.
  • ترجیحات شخصی شما. هنگامی که با متخصص انکولوژیک خود صحبت می کنید ، در مورد ترجیحات شخصی خود صحبت کنید. مواردی شما ترجیح می دهید را می توان مورد توجه قرار داد ، خصوصاً در صورت وجود گزینه های درمانی.

بخش دوم (کلیک کنید)