آیا سرطان پوست کشنده است | آیا سرطان پوست واگیردار است

آیا سرطان پوست کشنده است | آیا سرطان پوست واگیردار است

سرطان پوست

سرطان پوست به رشد غیرطبیعی سلول های پوستی اطلاق می شود که بیشتر در پوست هایی که در معرض آفتاب هستند، بروز می کند. اما این شکل رایج سرطان همچنین می تواند در مناطقی از پوست شما اتفاق بیفتد که معمولاً در معرض نور خورشید نیست.

اگر سابقه سرطان در خانواده دارید و تمایل دارید ریسک سرطان شما بطور رایگان ارزیابی و تعیین شود، اینجا کلیک کنیدپس از پر کردن فرم، اطلاعات شما توسط متخصصین بهایند بررسی خواهد شد و جواب به ایمیل شما ارسال خواهد شد. لطفا ایمیل معتبر وارد نمایید.

سه نوع اصلی سرطان پوست وجود دارد: کارسینوم سلول بازال ، کارسینوم سلول سنگفرشی و ملانوم.

با محدود کردن یا خودداری کردن از قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) می توانید خطر ابتلا به سرطان پوست را کاهش دهید. بررسی پوست تان از حیث تغییرات مشکوک می تواند به تشخیص سرطان پوست در مراحل اولیه آن کمک کند. تشخیص زود هنگام سرطان پوست، بیشترین شانس را برای درمان موفقیت آمیز سرطان پوست به دنبال دارد.

 

انواع سرطان پوست با عکس

کارسینوم سلول بازال

عکس خال سرطانی
کارسینوم سلول بازال

کارسینوم سلول بازال یا کارسینوم سلول پایه ای نوعی سرطان پوست است. کارسینوم سلول بازال در سلول های پایه (نوعی سلول درون پوستی که سلول های جدید پوستی تولید می کند، زیرا سلول های قدیمی از بین می روند) تشکیل می شود.

کارسینوم سلول بازال اغلب به شکل برجستگی کمی شفاف روی پوست ظاهر می شود ، با این حال می تواند اشکال دیگری نیز به خود بگیرد. کارسینوم سلول بازال اغلب در مناطقی از پوست که در معرض آفتاب هستند، مانند سر و گردن اتفاق می افتد.

تصور می شود بیشتر کارسینوم سلول های پایه ای در اثر قرار گرفتن طولانی مدت در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) متساطع از نور خورشید ایجاد می شود. خودداری از قرار گیری در معرض خورشید و استفاده از ضد آفتاب می تواند به محافظت در برابر کارسینوم سلول بازال کمک کند.

 

سرطان ملانوما

سرطان پوست+ملانوم
سرطان ملانوما

ملانوما یا ملانوم، جدی ترین نوع سرطان پوست است که در سلول های (ملانوسیت ها) تولید ملانین ایجاد می شود. ملانین، رنگدانه ای است که به پوست شما رنگ می بخشد. ملانوما همچنین می تواند در چشم شما و به ندرت در اندام های داخلی مانند روده نیز شکل بگیرد.

علت دقیق انواع ملانوما ها مشخص نیست ، اما قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) متساطع از نور خورشید یا لامپ و تختخواب های سولاریوم ، خطر ابتلا به ملانوما را افزایش می دهد. محدود کردن قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش می تواند به کاهش خطر ملانوما کمک کند.

به نظر می رسد خطر ابتلا به ملانوما در افراد زیر ۴۰ سال ، به ویژه زنان در حال افزایش است. اطلاع از علائم هشدار دهنده سرطان پوست می تواند این اطمینان را حاصل کند که تغییرات سرطانی قبل از گسترش سرطان، شناسایی و درمان می شوند. اگر ملانوم زود تشخیص داده شود ، با موفقیت قابل درمان است.

 

سرطان پوست غیر ملانوما

سرطان پوست غیر ملانوما به همه انواع سرطان هایی که در پوست رخ می دهند و ملانوما نیستند، اشاره دارد.

انواع مختلفی از سرطان پوست در رده وسیعی از سرطان پوست غیر ملانوما قرار می گیرند که رایج ترین آن ها کارسینوم سلول پایه ای و کارسینوم سلول سنگفرشی است.

درمان سرطان پوست غیر ملانوما به نوع سرطان بستگی دارد. درمان سرطان پوست معمولاً شامل جراحی برای از بین بردن سلول های سرطانی است.

انواع سرطان پوست غیر ملانوما عبارتند از:

  • آنژیوسارکوم
  • کارسینوم سلول بازال
  • لنفوم سلول B جلدی
  • لنفوم سلول T جلدی
  • پروتوبرانس درماتوفیبروسارکوم
  • کارسینوم سلول مرکل
  • کارسینوم سباسه
  • کارسینوم سلول سنگفرشی پوست

 

کارسینوم سلول سنگفرشی

سن سرطان پوست
کارسینوم سلول سنگفرشی

کارسینوم سلول سنگفرشی پوست نوع متداول و شایع سرطان پوست است که در سلول های سنگفرشی تشکیل شده و لایه های میانی و بیرونی پوست را تشکیل می دهد.

کارسینوم سلول سنگفرشی پوست معمولاً مهلک و کشنده نیست ، اگرچه می تواند تهاجمی باشد. در صورتی که کارسینوم سلول سنگفرشی پوست درمان نشود، می تواند بزرگ شود یا در قسمت های دیگر بدن گسترش یابد و منجر به بروز پیامدهای جدی تری شود.

بیشتر کارسینوم های سلول سنگفرشی پوست ناشی از قرار گرفتن در معرض طولانی مدت در معرض اشعه ماوراء بنفش (UV) ، متساطع از نور خورشید و یا از تختخواب یا لامپ های سولاریوم است. عدم قرار گیری در معرض نور UV به کاهش خطر ابتلا به کارسینوم سلول سنگفرشی پوست و سایر اشکال سرطان پوست کمک می کند.

سلول های سنگفرشی در بسیاری از نقاط بدن شما یافت می شوند و کارسینوم سلول سنگفرشی نیز می تواند در هر جایی که سلول های سنگفرشی یافت شود، رخ دهد. کارسینوم سلول سنگفرشی پوست به سرطانی اطلاق می شود که در سلول های سنگفرشی موجود در پوست تشکیل می شود.

 

علائم سرطان پوست با عکس

سرطان پوست bcc
محل گسترش سرطان پوست

جایی که سرطان پوست ایجاد می شود

سرطان پوست در درجه اول در مناطقی از پوست که در معرض آفتاب قرار دارند، از جمله پوست سر ، صورت ، لب ، گوش ، گردن ، قفسه سینه ، بازوها و دستها و روی پاها (در خانم ها) بروز می کند. اما همچنین می تواند در مناطقی شکل بگیرد که به ندرت نور خورشید را می بیند مانند کف دست ، زیر ناخن های دست یا پا و ناحیه تناسلی.

سرطان پوست همه افراد با انواع تن های پوستی ، از جمله افراد دارای پوست های تیره را تحت تأثیر قرار می دهد. هنگامی که ملانوما در افرادی که رنگ پوست تیره دارند ، رخ می دهد ، به احتمال زیاد در مناطقی که به طور معمول در معرض آفتاب قرار ندارند ، مانند کف دست و پا نیز اتفاق بیافتد.

 

علائم و نشانه های کارسینوم سلول بازال

کارسینوم سلول بازال معمولاً در نواحی در معرض آفتاب بدن مانند گردن یا صورت شما رخ می دهد.

کارسینوم سلول بازال ممکن است به اشکال زیر ظاهر شود:

  • برآمدگی مومی یا شبیه مروارید
  • یک ضایعه صاف ، گوشتی یا قهوه ای مانند زخم یا اسکار
  • خونریزی یا کبره ای که بهبود می یابد و مجدد اتفاق می افتد

 

علائم و نشانه های کارسینوم سلول سنگفرشی

بیشتر اوقات ، کارسینوم سلول سنگفرشی در نواحی در معرض آفتاب بدن مانند صورت ، گوش و دست ها رخ می دهد. افرادی که پوست تیره تری دارند ، احتمالاً در مناطقی که غالباً در معرض آفتاب نیستند نیز دچار کارسینوم سلول سنگفرشی می شوند.

سرطان سلول سنگفرشی ممکن است به اشکال زیر ظاهر شود:

  • گره ای سفت و قرمز مانند لکه های قرمز روی لاله گوش
  • یک ضایعه صاف با سطح پوسته پوسته شده

 

علائم و نشانه های سرطان ملانوم

ملانوم می تواند در هر نقطه از بدن شما اتفاق بیافتد، اگر این که در پوست سالم یا در خال موجود باشد که سرطانی شود. ملانوم اغلب در صورت یا تنه مردان مبتلا ظاهر می شود. در خانم ها ، این نوع سرطان بیشتر در قسمت تحتانی پاها بروز می کند. ملانوما هم در زنان و هم در مردان ، ممکن است روی پوستی که در معرض آفتاب قرار ندارد نیز رخ دهد.

ملانوما می تواند بر روی همه افراد با هر تن پوستی تأثیر بگذارد. در افرادی که رنگ پوست تیره تری دارند ، ملانوما در کف دست یا کف پا (علائم سرطان پوست پا) یا زیر ناخن های دست و پا ظاهر می شود.

علائم ملانوما شامل موارد زیر است:

  • نقطه نقطه شدن پوست دست یا پا به رنگ قهوه ای با لکه های تیره تر
  • خال رنگی روی پوست که تغییر رنگ و اندازه می دهد یا خونریزی می کند
  • یک ضایعه کوچک با مرز نامنظم و قسمت هایی که به رنگ قرمز ، صورتی ، سفید ، آبی یا سورمه ای ظاهر می شوند
  • ضایعه ای دردناک که خارش یا سوزش دارد
  • ضایعات تیره در کف دست ، کف پا ، انگشتان پا یا انگشتان پا یا روی غشاهای مخاطی که دهان ، بینی ، واژن یا مقعد شما را پوشش می دهد.

 

علائم و نشانه های سرطان های پوستی که کمتر شایع هستند

انواع دیگر ، سرطان های پوستی که کمتر دیده می شود عبارتند از:

  • کاپوسی سارکوم. این شکل نادر از سرطان پوست در رگ های خونی پوست ایجاد می شود و باعث ایجاد لکه های قرمز یا بنفش روی پوست یا غشاهای مخاطی می شود. کاپوسی سارکوم عمدتاً در افراد دارای سیستم ایمنی ضعیف مانند افرادی که مبتلا به ایدز هستند و در افرادی که داروهایی مصرف می کنند که سیستم ایمنی طبیعی آنها را سرکوب می کند ، مانند افرادی که پیوند عضو را انجام داده اند رخ می دهد ،. افراد دیگری که خطر ابتلا به کاپوسی سارکوم را دارند ، شامل مردان جوانی می شود که در آفریقا زندگی می کنند و یا مردان مسن ایتالیایی یا یهودیان اروپای شرقی.
  • کارسینوم سلول مرکل. کارسینوم سلول مرکل منجر به ایجاد گره های سفت و براقی می شود که روی پوست یا فقط در زیر پوست و در فولیکول های مو رخ می دهد. کارسینوم سلول مرکل بیشتر در سر ، گردن و تنه مشاهده می شود.
  • کارسینوم غده سباسه. این سرطان غیر متداول و تهاجمی در غدد چرب موجود در پوست ایجاد می شود. کارسینوم غده سباسه – که معمولاً به شکل گره های سخت و بدون درد ظاهر می شود – ممکن است در هر کجا ایجاد شود ، اما بیشتر در پلک ظاهر می شود ، و به همین دلیل اغلب با سایر مشکلات مرتبط با پلک اشتباه گرفته می شود.

 

چه زمانی باید به پزشک مراجعه کرد

در صورت مشاهده هرگونه تغییر در پوست خود که موجب نگران تان شده است ، با پزشک خود ملاقات کنید. همه تغییرات پوستی ناشی از سرطان پوست نیست. پزشک تان برای تعیین علت ، تغییرات پوستی، پوست شما را بررسی خواهد کرد.

 

علل

خال رنگی روی پوست
کارسینوم سلول مرکل

سرطان پوست هنگامی رخ می دهد که خطایی (جهش) در DNA سلول های پوستی رخ می دهد. این جهش ها باعث می شوند رشد سلول ها از کنترل خارج شده و توده ای از سلول های سرطانی را تشکیل دهند.

 

سلول های درگیر در سرطان پوست

سرطان پوست از لایه فوقانی پوست شما ، یعنی اپیدرم شروع می شود. اپیدرم یک لایه نازک است که یک پوشش محافظ سلول های پوستی را تامین می کند که بدن شما به طور مداوم آن را می ریزد. اپیدرم شامل سه نوع سلول اصلی است:

  • سلول های سنگفرشی که درست در زیر سطح خارجی قرار دارند و به عنوان پوشش داخلی پوست عمل می کنند.
  • سلول های بازال که سلول های پوستی جدید تولید می کنند و در زیر سلولهای سنگفرشی قرار می گیرند.
  • ملانوسیت ها که ملانین تولید می کنند. ملانین رنگدانه ای است که رنگ طبیعی به پوست می بخشد و در قسمت تحتانی اپیدرم قرار دارد. ملانوسیت ها هنگامی که در معرض نور خورشید هستید، ملانین بیشتری تولید می کنند تا به محافظت از لایه های عمیق تر پوست شما کمک کند. به همین جهت است که پوست تان در آفتاب تیره می شود.

جایی که سرطان پوست در آن شروع می شود، نوع سرطان و گزینه های درمانی شما را تعیین می کند.

 

نور ماوراء بنفش و سایر دلایل بالقوه

بیشترین آسیب DNA به سلول های پوستی ناشی از اشعه ماوراء بنفش (UV) است که در نور خورشید و لامپ های مورد استفاده در تخت های سولاریوم مشاهده می شود. اما قرار گرفتن در معرض آفتاب، سرطان های پوستی را که معمولاً در معرض نور خورشید قرار ندارند ، شامل نمی شود. این نشان می دهد که عوامل دیگر ممکن است در خطر ابتلا به سرطان پوست دخیل باشند، مانند قرار گرفتن در معرض مواد سمی یا داشتن بیماری ای که سیستم ایمنی بدن را تضعیف می کند.

 

عوامل خطر

عواملی که ممکن است خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد عبارتند از:

  • پوست روشن. هر فردی، صرف نظر از رنگ پوست، می تواند به سرطان پوست مبتلا شود. با این وجود ، داشتن رنگدانه (ملانین) کمتر در پوست تان، محافظت کمتری در مقابل آسیب های ناشی از اشعه ماوراء بنفش ارائه می دهد. اگر موهای بلوند یا قرمز و چشم هایی با رنگ روشن دارید و پوست تان به راحتی لک می آورد یا آفتاب سوخته می شوید ، بسیار بیشتر از افرادی که پوست تیره دارند ، احتمال دارد به سرطان پوست مبتلا شوید.
  • سابقه آفتاب سوختگی. داشتن یک یا چند سابقه آفتاب سوختگی در کودکی یا نوجوانی، خطر ابتلا به سرطان پوست در بزرگسالی را افزایش می دهد. آفتاب سوختگی در بزرگسالی نیز یک عامل خطرزا است.
  • قرار گرفتن بیش از حد در معرض آفتاب. هر فردی که زمان قابل توجهی را در آفتاب می گذراند ، ممکن است به سرطان پوست مبتلا شود ، به خصوص اگر پوست توسط ضد آفتاب یا لباس محافظت نشود. برنزه کردن، از جمله قرار گرفتن در معرض لامپ ها و تختخواب های سولاریوم نیز شما را در معرض خطر قرار می دهد. برنزه شدن، پاسخ آسیب دیدگی پوست شما به اشعه UV بیش از حد است.
  • آب و هوای آفتابی یا ارتفاع زیاد. افرادی که در آب و هوای گرم و آفتابی زندگی می کنند ، بیشتر از افرادی که در آب و هوای سرد زندگی می کنند در معرض نور خورشید قرار دارند. زندگی در ارتفاعات بالاتر ، جایی که نور خورشید قوی تر است نیز شما را در معرض اشعه بیشتر قرار می دهد.
  • خال. افرادی که دارای خال های زیاد یا خال های غیر طبیعی به نام خال دیسپلاستیک هستند ، در معرض خطر ابتلا به سرطان پوست هستند. این خال های غیر طبیعی که به نظر نامنظم هستند و به طور کلی بزرگتر از خال های معمولی هستند ، احتمالا بیشتر از سایر خال ها امکان سرطانی شدن دارند. اگر سابقه خال های غیر طبیعی دارید ، مرتباً آنها را از حیث تغییرات بررسی کنید.
  • ضایعات پیش سرطانی پوست. داشتن ضایعات پوستی که به عنوان کراتوز اکتین شناخته می شود ، می تواند خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد. این زائدات پیش سرطانی پوست معمولاً به صورت تکه های پوسته پوسته و خشن ظاهر می شوند که از رنگ قهوه ای تا صورتی تیره متفاوت هستند. آنها بیشتر از همه بر روی صورت ، سر و دست افراد دارای پوست روشن دیده می شوند که پوست شان در اثر آفتاب، آسیب دیده است.
  • سابقه خانوادگی سرطان پوست. اگر یکی از والدین یا خواهر و برادرتان مبتلا به سرطان پوست باشد ، ممکن است خطر ابتلا به این بیماری در شما افزایش یابد.
  • سابقه شخصی سرطان پوست. اگر یک بار به سرطان پوست مبتلا شده اید ، در معرض خطر ابتلای مجدد به آن هستید.
  • سیستم ایمنی ضعیف. افرادی که سیستم ایمنی ضعیفی دارند، خطر بیشتری برای ابتلا به سرطان پوست دارند. این شامل افرادی است که به HIV / AIDS مبتلا هستند و افرادی که بعد از پیوند عضو ، داروهای سرکوب کننده سیستم ایمنی مصرف می کنند.
  • قرار گرفتن در معرض اشعه. افرادی که برای مشکلات پوستی مانند اگزما و آکنه تحت پرتو درمانی قرار گرفته اند ، ممکن است خطر ابتلا به سرطان پوست به ویژه کارسینوم سلول بازال را افزایش دهند.
  • قرار گرفتن در معرض مواد خاص. قرار گرفتن در معرض برخی مواد مانند آرسنیک ممکن است خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش دهد.

 

پیشگیری

بیشتر سرطان های پوستی قابل پیشگیری است. برای محافظت از خود در مقابل این بیماری، نکات پیشگیری از سرطان پوست زیر را دنبال کنید:

  • در طول روز از قرار گیری در معرض آفتاب خودداری کنید. برای بسیاری از افراد در مناطق آفتابی زندگی می کنند ، تشعشعات خورشید در حدود ساعت ۱۰ صبح تا ۴ بعد از ظهر بسیار قوی است. برنامه فعالیت های خود در فضای باز را به ساعات دیگری از روز موکول کنید ، حتی در زمستان یا هنگامی که آسمان ابری است. شما تابش اشعه ماوراء بنفش را در تمام طول سال جذب می کنید ، و ابرها محافظت بسیار کمی در برابر اشعه های زیانبار ارائه می کنند. اجتناب از خورشید در قوی ترین ساعات به شما کمک می کند تا از آفتاب سوختگی و تیره شدن پوست که باعث آسیب های پوستی می شوند و خطر ابتلا به سرطان پوست را افزایش می دهند، جلوگیری کنید. قرار گرفتن در معرض آفتاب با گذشت زمان همچنین می تواند منجر به سرطان پوست شود.
  • در تمام طول سال از ضد آفتاب استفاده کنید. کرم های ضد آفتاب همه اشعه های مضر UV را فیلتر نمی کنند، به خصوص اشعه هایی که منجر به ملانوما می شوند. اما این محصولات نقش مهمی در یک برنامه کلی محافظت در مقابل آفتاب دارند. از یک کرم ضد آفتاب طیف گسترده با SPF حداقل ۳۰ استفاده کنید ، حتی در روزهای ابری. ضد آفتاب را سخاوتمندانه استفاده کنید و هر بار که تصمیم دارید شنا کنید یا در فضای باز ورزش کنید ، هر دو ساعت یک بار مجدداً آن را تکرار کنید. مقدار زیادی کرم ضد آفتاب را بر روی تمام قسمت های پوست در معرض آفتاب، از جمله لب ، لبه های گوش و پشت گوش و گردن خود استفاده کنید.
  • لباس محافظ بپوشید. ضد آفتاب به تنهایی محافظت کاملی در برابر اشعه ماوراء بنفش ارائه نمی دهد. بنابراین پوست خود را با لباس های تیره و ضخیم بپوشانید به طوری که بازوها و پاهای تان را می پوشاند و از یک کلاه پهن و لبه دار استفاده کنید که از کلاه بیسبال یا ویزور محافظت بیشتری ارائه دهد. برخی از شرکت ها همچنین لباس های محافظتی را به فروش می رسانند. یک متخصص پوست می تواند یک مارک مناسب را توصیه کند. عینک آفتابی را فراموش نکنید. به دنبال آنهایی باشید که هر دو نوع اشعه ماوراء بنفش (اشعه های UVA و UVB) را مسدود می کنند.
  • از رفتن به سولاریوم خودداری کنید. لامپ های استفاده شده در تخت های سولاریوم، اشعه ماوراء بنفش ساطع می كنند و می توانند خطر سرطان پوست را افزایش دهند.
  • از داروهای حساس به نور خورشید آگاه باشید. برخی از داروهای تجویزی و بدون نسخه ، از جمله آنتی بیوتیک ها ، می توانند پوست شما را نسبت به نور خورشید حساس تر کنند. در مورد عوارض جانبی هر دارویی که مصرف می کنید از پزشک یا داروساز خود بپرسید. اگر این داروها حساسیت شما را در برابر نور خورشید افزایش می دهند ، برای محافظت از پوست خود ، از اقدامات احتیاطی بیشتر برای اجتناب از مشکلات ناشی از آفتاب استفاده کنید.
  • مرتباً پوست خود را بررسی کنید و تغییرات را به پزشک گزارش دهید. پوست خود را از حیث رشد یا ایجاد تغییر در خال های موجود ، برآمدگی ها و ماه گرفتگی ها ، به طور مداوم بررسی کنید. به کمک آینه ، صورت ، گردن ، گوش و پوست سر خود را بررسی کنید. قفسه سینه و تنه خود و قسمت زیرین بازوها و دستان خود را بررسی کنید. جلو و عقب پاها و پاهای خود را ، از جمله کف دست و پا و فاصله بین انگشتان پا بررسی کنید. همچنین ناحیه تناسلی و درز باسن خود را نیز بررسی کنید.

 

تشخیص

برای تشخیص سرطان پوست ، پزشک ممکن است:

  • پوست تان را معاینه کند. پزشک تان ممکن است به پوست شما نگاه کند تا مشخص کند تغییرات پوستی، احتمالاً سرطان پوست است یا خیر. ممکن است برای تأیید این تشخیص، آزمایش های بیشتر لازم باشد.
  • یک نمونه از پوست مشکوک را برای آزمایش (بیوپسی پوست) بردارد. پزشک تان ممکن است نمونه ای از پوست به ظاهر مشکوک را برای آزمایش به آزمایشگاه بفرستد. بیوپسی می تواند تشخیص دهد که آیا شما سرطان پوست دارید و اگر چنین است ، چه نوع سرطان پوستی است.

 

تعیین میزان سرطان پوست

اگر پزشک معالج تشخیص دهد که شما مبتلا به سرطان پوست هستید ، ممکن است آزمایشات دیگری برای تعیین میزان (مرحله) سرطان پوست انجام دهید.

از آنجا که سرطان های سطحی پوستی مانند کارسینوم سلول بازال به ندرت شیوع پیدا می کنند ، بیوپسی که در آن اغلب ضایعه را از بین می برد، تنها آزمایش مورد نیاز برای تعیین مرحله سرطان است. اما اگر شما یک کارسینوم سلول سنگفرشی بزرگ ، کارسینوم سلول مرکل یا ملانوما داشته باشید ، پزشک ممکن است آزمایش های بیشتری را برای تعیین میزان سرطان توصیه کند.

آزمایش های اضافی ممکن است شامل تست های تصویربرداری برای بررسی غدد لنفاوی اطراف از حیث علائم سرطان یا برداشتن یک غده لنفاوی مجاور و آزمایش آن از حیث علائم سرطان (بیوپسی گره لنفاوی سنتینل) باشد.

پزشکان از اعداد رومی I تا IV (1 تا ۴) برای نشان دادن مرحله سرطان استفاده می کنند. سرطانهای مرحله I کوچک و محدود به منطقه ای است كه سرطان در آن شروع شده است. مرحله چهارم نشان دهنده سرطان پیشرفته ای است که در مناطق دیگر بدن گسترش یافته است.

مرحله سرطان پوست تعیین می کند که کدام گزینه های درمانی مؤثر است.

 

درمان قطعی سرطان پوست

گزینه های درمانی شما برای سرطان پوست و ضایعات پیش سرطانی پوست که به عنوان کراتوز اکتینیک شناخته می شوند ، بسته به اندازه ، نوع ، عمق و محل ضایعات ، متفاوت خواهد بود. سرطان های کوچک پوستی محدود به سطح پوست ممکن است نیاز به درمانی فراتر از بیوپسی اولیه پوست نداشته باشند، زیرا کل ضایعه را از بین می برد.

در صورت نیاز به درمان بیشتر ، گزینه ها ممکن است شامل موارد زیر باشد:

  • انجماد. پزشک شما با انجماد ضایعات توسط نیتروژن مایع (جراحی کرایو) ممکن است کراتوزهای اکتینیک و برخی سرطان های کوچک و مرحله اولیه پوست را از بین ببرد. بافت مرده طی این فرایند، از بین می رود.
  • جراحی اگزیشنال. این نوع درمان ممکن است برای هر نوع سرطان پوست مناسب باشد. پزشک شما بافت سرطانی و حاشیه اطراف پوست سالم را برش می دهد. در بعضی موارد ممکن است این جراحی در شکل گسترده تر (از بین بردن پوست سالم بیشتر در اطراف تومور) توصیه شود.
  • جراحی موهز. این روش برای سرطان های بزرگتر ، عود کننده یا سخت درمان شونده پوست است که ممکن است شامل کارسینوم سلول های بازال و سنگفرشی باشد. این جراحی غالباً در مناطقی استفاده می شود که لازم است هرچه بیشتر پوست از آن استفاده شود ، مانند بینی. در طی عمل جراحی موهز ، پزشک شما ضایعه پوستی را به صورت لایه به لایه برداشته و هر لایه را زیر میکروسکوپ معاینه می کند ، تا زمانی که هیچ سلول غیر طبیعی باقی نماند. این روش باعث می شود سلول های سرطانی بدون برداشتن مقدار زیادی از پوست سالم، از بین بروند.
  • کورتاژ و الکترودسیکیشن یا کرایوتراپی. پزشک پس از برداشتن بیشتر ضایعه ، لایه هایی از سلول های سرطانی را با استفاده از دستگاهی با تیغه دایره ای (کوره) می تراشد. یک سوزن برقی، سلول های سرطانی باقی مانده را از بین می برد. در روشی دیگر ، از نیتروژن مایع می توان برای یخ زدن پایه و لبه های منطقه تحت درمان استفاده کرد. این روش های ساده و سریع ممکن است برای درمان سرطان های سلول های بازال یا سرطان های سلول های سنگفرشی نازک استفاده شود.
  • پرتو درمانی. در پرتو درمانی از پرتو های پر انرژی مانند اشعه های ایکس برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود. پرتو درمانی ممکن است هنگامی مناسب باشد که سرطان در حین عمل به طور کامل از بین نرفته باشد.
  • شیمی درمانی. در شیمی درمانی از داروهایی برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود. برای سرطان های محدود به لایه فوقانی پوست ، ممکن است کرم ها یا لوسیون هایی که حاوی مواد ضد سرطان هستند به طور مستقیم روی پوست اعمال شوند. شیمی درمانی سیستمیک می تواند برای درمان سرطان های پوستی که در سایر نقاط بدن گسترش یافته اند ، استفاده شود.
  • فتودینامیک درمانی. این روش درمانی با ترکیبی از نور و داروهای لیزر، سلول های سرطانی پوست را از بین می برد و باعث می شود سلول های سرطانی به نور حساس شوند.
  • بیولوژی درمانی. در بیولوژی درمانی از سیستم ایمنی بدن برای از بین بردن سلول های سرطانی استفاده می شود.

 

آماده شدن برای ملاقات با دکتر فوق تخصص سرطان پوست

اگر علائم یا علائمی دارید که برای تان نگران کننده هستند ، قدم اول، مراجعه به پزشک خانوادگی تان است. اگر پزشک به سرطان پوست مشکوک باشد ، به احتمال زیاد شما را به متخصص بیماری های پوستی (درماتولوژیست) ارجاع خواهد داد.

از آنجا که مدت زمان ملاقات ها می تواند مختصر باشد ، و از آنجا که اغلب زمینه های زیادی برای پوشش وجود دارد ، بهتر است از قبل آماده باشید. در اینجا اطلاعاتی وجود دارد که به شما کمک می کند برای ملاقات با پزشک آمادگی لازم داشته باشید و همچنین بدانید چه انتظاراتی از پزشک تان دارید.

 

آنچه شما می توانید انجام دهید

  • علائمی را که تجربه کرده اید یادداشت کنید ، حتی مواردی که ممکن است برای شما غیر مرتبط به نظر برسند.
  • اطلاعات شخصی مهم خود ، از جمله فشارهای اساسی یا تغییرات اخیر زندگی را یادداشت کنید.
  • فهرستی از تمام داروها ، ویتامین ها یا مکمل هایی که مصرف می کنید ، تهیه کنید.
  • یکی از اعضای خانواده یا یک دوست را همراه خود به مطب ببرید. گاهی اوقات ارائه همه اطلاعات ارائه شده در هنگام ملاقات می تواند دشوار باشد. ممکن است نکته ای را فراموش کرده باشید اما فردی که شما را همراهی می کند آن را یادآوری کند.
  • سوالات خود را برای پرسیدن از پزشک یادداشت کنید.

وقت شما با پزشک محدود است ، بنابراین تهیه فهرستی از سوالات، پیش از زمان مراجعه می تواند به شما کمک کند تا بیشترین بهره را از وقت خود ببرید. سوالات خود را از مهمترین تا حداقل مهم دسته بندی کنید. برخی از سؤالات اساسی که باید در مورد سرطان واژن از پزشک خود بپرسید عبارتند از:

  • آیا من به سرطان پوست مبتلا هستم؟
  • سرطان من از چه نوعی است؟
  • به چه نوع آزمایشاتی نیاز دارم؟
  • چه درمان هایی وجود دارد و چه عوارض جانبی را می توان انتظار داشت؟
  • آیا جراحی موجب گذاشتن اسکار می شود؟
  • به نظر شما بهترین اقدام عملی برای من چیست؟
  • گزینه های دیگری که شما پیشنهاد می دهید چیست؟
  • آیا محدودیتی وجود دارد که باید دنبال کنم؟
  • آیا سرطان من گسترش یافته است؟ و در چه مرحله ای است؟
  • پیش بینی شما از وضعیت من چیست؟
  • آیا به مراجعات پیگیرانه نیاز دارم؟
  • آیا سرطان پوست واگیردار است؟
  • آیا سرطان پوست ارثی است ؟
  • آیا بروشور یا نسخه چاپی دیگری وجود دارد که بتوانم با خود ببرم؟ چه وب سایت هایی را برای کسب اطلاعات بیشتر پیشنهاد می کنید؟

علاوه بر سوالاتی که تهیه کرده اید ، چنانچه سوال دیگری به ذهن تان می رسد، در هنگام مراجعه از پزشک خود بپرسید.

 

آنچه از پزشک انتظار می رود

پزشک تان نیز احتمالاً تعدادی سؤال از شما خواهد پرسید. داشتن آمادگی برای پاسخگویی به آنها ممکن است به شما فرصت دهد تا نکات دیگری را که می خواهید به آنها بپردازید را مطرح کنید. پزشک ممکن است سوالات زیر را از شما بپرسد:

  • اولین بار چه زمانی این تغییرات را رویت کردید؟
  • آیا متوجه شدید که ضایعه پوستی تغییر یا رشد کرده است؟
  • آیا ضایعه پوستی ای دارید که خونریزی یا خارش داشته باشد؟
  • شدت علائم تان چقدر است

کاربر عزیز، امیدواریم این اطلاعات توانسته باشد به شما در درمان بیماری تان کمک کرده باشد و هر چه زود تر، مجددا سلامتی خود را به دست آورید.

شاد و تندرست باشید.

تحقیق و ترجمه: مینو زرفش

منبع: mayoclinic

اگر می‌خواهید از آخرین و محبوب‌ترین مقالات ما در ایمیل خود مطلع شوید، همین الان ایمیل خود را در کادر زیر وارد کنید

تعداد علاقه‌مندانی که تاکنون عضو خبرنامه ما شده‌اند

۰

مقاله های مرتبط :

دیدگاه خود را بیان کنید :

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *